|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ era nevoie de aerisire Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 3166
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2010-01-19 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Vive en tí.
Se muve. O sientes, pero no la deseas. "Es muy temprano", dices. "¡Soy muy jovena!" té lloras. Pero ella crece. Hace parte de tí. Come de tú sangre. El temor té domina, y influencia de tú familia y quieres renunciar a ella. Haces una sita a él médico. Pasas por él camino sin pensarte que la creatura es tu carne. Es tu alma. Es capturada. Tirada. Rota de tí. Se tira atras intendando escapar. Aún nu era su tiempo. Quere vivir. Siente para primera vez él dolor. Llora en su alma. Grita, en silencio... Tu apretas los dientes y esperas escapar de ella... Una vida se apaga. Una alma llora por su cuerpo en cual debía vivir. Aora se pierde en abiso buscando un sitio. Llora a las puertas del Paradiso, pero no lo quiere. Suspina a las puertas del Infierno, pero ni en sus libros es escrito. No tiene identidad. No ha conocido la vida. E solo. Abandonado. De nadie... Tú te vas a casa. "¡Estó es!" te lo dices. Y no pensas más a ella. Hace parte de un pasado oscuro y no qieres recordarte más...
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate