agonia
francais

v3
 

Agonia.Net | Règles | Mission Contact | Inscris-toi
poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
armana Poezii, Poezie deutsch Poezii, Poezie english Poezii, Poezie espanol Poezii, Poezie francais Poezii, Poezie italiano Poezii, Poezie japanese Poezii, Poezie portugues Poezii, Poezie romana Poezii, Poezie russkaia Poezii, Poezie

Article Communautés Concours Essai Multimédia Personnelles Poèmes Presse Prose _QUOTE Scénario Spécial

Poezii Rom�nesti - Romanian Poetry

poezii


 


Textes du même auteur


Traductions de ce texte
0

 Les commentaires des membres


Visualisations: 1507 .



Mis Envidias
poèmes [ ]

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
par [tonisan ]

2011-05-26  | [Ce texte devrait être lu en espanol]    | 





¿Que escuchas con los ojos a los muertos?
Se nota que eres tú de alta camada;
hay otros como yo que sus aciertos
escriben sobre tumbas: su morada.

¿Que escuchas con los ojos a los muertos?
¡Bendito que naciste de alta casta!,
habemos quienes damos por inciertos
los versos que nos gritan :¡Dios ya basta!

Qué fácil ser poeta cuando hay cobre.
Qué linda aristocracia sin lamentos.
Pero hay aquél que suelta; por ser pobre,
sus versos más hermosos a los vientos.

Qué fácil ser poeta si se es noble.
Qué bella burguesía de alta cuesta.
Qué fácil si no escuchas el redoble
del hambre que se muestra manifiesta.

Qué fácil escribir desde temprano
si es que eres Jesuita o Franciscano,
si tienes bibliotecas a tu alcance
bordadas con el mágico balance
de sendo entorno alegre y encomiable.

Pero hay también el niño; el indeseable,
que escribe entre chacales y leones
y aguanta burlas más denigraciones;
y esconde cada verso cual tesoro
temiendo caiga en manos de otro moro.

¿Que escuchas a los muertos con los ojos?
¡Dichoso que naciste de abolengo!,
hay niños que comieron solo enojos
y tienen el dolor que ya no tengo.

¿Que escuchas a los muertos con los ojos?
¡Sortario que naciste con estrellas!,
hay niños que crecieron entre abrojos,
palizas y rencillas y querellas.

Hay niños que nacieron estrellados,
que donan sus estrofas a las brisas;
carecen de alegrías y sonrisas;
no tienen ni futuros ni pasados.

Hay niños; los poetas miserables
que esperan por caricias más amables,
que aguardan por un trato más humano;
un trato más altruista, más de hermano.

Reniegan del futuro y del pasado:
juglares con presente destrozado.


.  |










 
poezii poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
poezii La maison de la litérature poezii
poezii
poezii  Recherche  Agonia.Net  

La reproduction de tout text appartenant au portal sans notre permission est strictement interdite.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net

E-mail | Politique de publication et confidetialité

Top Site-uri Cultura - Join the Cultural Topsites! .