agonia
romana

v3
 

Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission Contact | Înscrie-te
poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
armana Poezii, Poezie deutsch Poezii, Poezie english Poezii, Poezie espanol Poezii, Poezie francais Poezii, Poezie italiano Poezii, Poezie japanese Poezii, Poezie portugues Poezii, Poezie romana Poezii, Poezie russkaia Poezii, Poezie

Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara

Poezii Rom�nesti - Romanian Poetry

poezii


 


Texte de acelaşi autor


Traduceri ale acestui text
0

 Comentariile membrilor


Vizionări: 2113 .



VESANIA
poezie [ ]
Un Canto para Daniel

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
de [Fatamorgana ]

2007-04-20  | [Acest text ar trebui citit în espanol]    | 






¿Puedo yo partir la tierra
y adentrarme en el misterio?

Se enreda el viento fuerte
con esa presencia que adivinas...

Los árboles existen más allá de la memoria,
de la mano, de los pasos milenarios
que en coro cantan cuando te nombro
y me nombras…

¿Puedo acaso quemar mis manos en la niebla
y levantarme distante cuando ya corre lava
entre las piedras?

El agua existe más allá de la vertiente,
Desde el horizonte al norte,
que en rueda canta cuando asomas
Y apenas te nombro….

Se enreda la presencia
con el viento fuerte que adivinas...

En pleno corazón del bosque arden unos ojos
Un copihue acaso y unos pájaros…

¿Puedo asomar mi cabeza
hasta sentir que así
la cuerda espera por mi cuerpo?

El fuego existe por las tardes
cuando tiembla una mirada
Y una hoja pasa volando…

Se enreda la mirada muda
con tus manos y mis manos...

Cuando todo me abarca y todo parece un simulacro
toco tus dedos y la voz se eleva más allá
de todas las distancias.

Se enreda el vesánico silencio
en medio de tu puerta y de mi puerta…

El aire existe desde que se vino
cielo arriba por tus pasos…

¿Puedo avanzar entre el canelo y el laurel
hasta sentir que la tierra es la que grita
y la que ordena?

Nada sabemos y sin embargo,
Todo se parece a tu mirada de misterios…

Una flor pasó volando,
era la hora en los cristales
cuando el templo rasgó las alas
Y todo fue cenizas.

FATAMORGANA
Patricia Lara Arriagada

.  |










 
poezii poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
poezii Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. poezii
poezii
poezii  Căutare  Agonia - Ateliere Artistice  

Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net

E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate

Top Site-uri Cultura - Join the Cultural Topsites!