|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Tabla 669 Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 4544
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2008-01-07 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Fiel a tu amor que nunca tuve, desangro mis súplicas en la bañera atroz de tu olvido.
Brota, de mis arterias desgarradas, el efímero sueño de tus caricias. Duele la herida tenaz y precisa. Te dejo el rojo sangre de mis besos desperdiciado en la cama, en el suelo, en la ducha. Te dejo mis huesos desamparados inertemente muertos. Amé a un ser inconcluso, áspero, arrogante y esbelto entregándole la fragilidad que siempre tuve. Clausuré puertas, precipicios y amaneceres. Mis ojos se acostumbraron al hastío oscuro de un encierro sin candados ni cadenas. Perdí entre penumbras el frescor del viento en mi rostro y aún así me transformé en invierno. Fui simple equívoco, fui delgado suspiro, atónito destierro. Aún así, te amé desde mis peripecias. Las paredes transpiran eterna humedad. Soy parte de un mobiliario que nadie reclama. Soy desierto que nadie recuerda. Soy martillo que nadie aprieta. Fiel a tu amor que nunca tuve, porque quizás, no presentiste mi estirpe, hoy tomo la navaja y desangro mi última súplica en la bañera perenne de tu olvido. Gustavo Tisocco
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate