|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Legistul fericirii Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 305
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2024-01-06 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
sin embargo soy demasiado poeta para este mundo
las utopías y andar en bici nunca se olvidan quizás por eso inserto las flores con polvo de hadas y separo los copos de nieve en muñecos buenos y en avalanchas desastrosas con duendes malvados quién va a entender la lógica absurda del corazón cuántas neuronas tienen que estallar en silencio todavía hasta más allá de cualquier locura hasta detrás de cualquier sueño absurdo cuánto tiempo más me tengo que hacer responsable de cualquier flor caída por la patria cuánto más tengo que recoger lágrimas de margaritas deshojadas de errancias desuetas y preguntas sinusoidales cuando aún soy capaz de soñar con ballenas blancas en océanos verdes cómo de profunda tengo que cavar mi tumba para que los átomos de poeta nunca más salgan nunca más se infiltren en la hierba nunca más se comuniquen con el cielo mediante el rocío de todos modos soy demasiado errante entre vosotros aunque yo vivo con la sensación de vuestra errancia en nombre del cielo de las aguas y del tiempo santo dondequiera
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate