|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Kali Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 5097
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2011-02-09 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
.
de soledad es ahora el triste canto sorda la piel de la ciudad que escucha no crece más el manto verde de asfalto el tapete guia del cortejo al camposanto do llega un discurso aparecido armado de palabras/dagas apuñalan al guardián de puerta umbría nunca más volvió a su río nunca más en el agua meció sus desvaríos turbia espuma anuncio de corrientes traicioneras palizada odiosa, recogida en las orillas ésa, flor única que queda sonríe triste escapada del asalto a su casa salvó algunos haberes escondidos debajo de ilusiones fracasados amaneceres ante cirios negros encendidos así el orgullo conjurado apela al amo del silencio... voz cortante la arrancó de tajo ella, rezago equívoco de sueños agónica su alma, vaga herida ella, la única hoy, descolorida idea quien nunca más dirá: hola señores!! tomamos un café de buenos días? ana lucía montoya rendón enero 28, 2011 Safe Creative #1101298370338 .
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate