|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Kali Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 2010
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2010-10-25 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Para ser sin padecer
para ser sin perecer para estar sin desvanecerme en las tinieblas de este tiempo indefinido para estar sin extraviarme en los laberintos de este espacio tremebundo para no extinguirme requiero del fulgor de tu sonrisa. Me asalta y me saquea esta duda sempiterna ¿Es que acaso no te basta con mis auras de inconsciencia? Las locuras que me bullen son tenaces amenazas de un interno sabotaje que venera tu albo rostro mas temiendo tus desplantes. ¿No te basta este silencio enclavijado a tu aliento y a tu esfera? ¿No te basta esta mirada alucinada que se entierra en tu semblante? ¿Cómo dudas que te amo? ¿Por qué tiemblas de impaciencia? No te alejes por el miedo de un adiós de despedidas No te vayas dando tumbos por inhóspitos parajes Yo te llevo, si me dejas, a delirios placenteros en ensueños y en quimeras y te muestro el infinito en la palma de una mano y te enseño como atrapo el relámpago en botellas y te doy mi beso seco sin rocío en sus junturas y te riego con las fuentes de mis ojos los hermosos sembradíos de tu seno y de tu vientre... No te vayas sin mi abrazo No te vayas sin mi empalme amalgámate a mi vida en ferviente soldadura...
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate