agonia
romana

v3
 

Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission Contact | Înscrie-te
poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
armana Poezii, Poezie deutsch Poezii, Poezie english Poezii, Poezie espanol Poezii, Poezie francais Poezii, Poezie italiano Poezii, Poezie japanese Poezii, Poezie portugues Poezii, Poezie romana Poezii, Poezie russkaia Poezii, Poezie

Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara

Poezii Rom�nesti - Romanian Poetry

poezii


 


Texte de acelaşi autor


Traduceri ale acestui text
0

 Comentariile membrilor


Vizionări: 2466 .



La princesa Candelita:
poezie [ ]

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
de [tonisan ]

2011-05-23  | [Acest text ar trebui citit în espanol]    | 





La princesa Candelita
tan alegre y tan bonita
era el alma de las calles
y era linda de verdad.

La princesa Candelita
nueve años no tenía
y ya era tan mujer
que de madre nos hacía.

La princesa Candelita
se escondía de la poli
si robaba comidita
para niños sin hogar.

La comida era robada
de las fuentes venía el agua;
Candelita bienamada
nos hacía de mamá.

Pero a mi no me trataba
como a un hijo que has parido
yo era el niño más querido
por Candela quien me amaba.

La princesa Candelita
se dormía junto a mi;
me decía: -tú eres mío
y yo soy tu fiel mujer,
ven que yo te quito el frío,
ven y déjate querer-

Las estrellas como techo
las aceras como cama
Candelita con su pecho
me decía: -¡soy tu almohada!-

Candelita me decía
ven que yo te quito el frío,
eres mío, solo mío
y jamás me olvidarás,
seré tuya para siempre
para siempre, ya verás…

Y los niños envidiosos
recelaban del cariño
que con gestos amorosos
Candelita me otorgaba;
pero nadie se quejaba
pero no les importaba
pues Candela la princesa
a toditos nos quitaba
hambre, sed, frío y tristeza
con su cándida belleza.

Pero un día un automóvil
la arrolló a la princesita
y lloramos y gritamos
y a Dios mismo le imploramos
mientras se nos despedía
con su mágica sonrisa
me decía y repetía:
-Voy al Cielo de primero
y te guardo un puestecito
muy cerquita de mi Dios-

La princesa Candelita
se fue al Cielo un día de Mayo;
desde entonces sigo siendo
su querido y su lacayo.

.  |










 
poezii poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
poezii Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. poezii
poezii
poezii  Căutare  Agonia - Ateliere Artistice  

Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net

E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate

Top Site-uri Cultura - Join the Cultural Topsites!