|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ mușamalizare emoțională Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 2319
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2017-03-03 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
recogí la salida del sol en el camino
la puse sobre la mesa en un macetero para entonces cuando las flores de mayo florecerán volver a ti mamá con el amanecer iluminado en el macetero de cerámica colorada mirarte a los ojos y decirte perdóname perdóname ya que han pasado tantas primaveras en las cuales las flores para ti no han florecido perdóname por haber olvidado el camino hacia nuestra casa y desde hace tanto tiempo a los ojos no nos hemos mirado quizá no perdimos nada y ni nada no hemos ganado o mejor dicho nada perderemos si solo por un momento volviéramos a la imagen viva de la madre que no deja de esperarnos con toda su alma con los brazos abiertos para estrecharnos al pecho que una vez nos alimentó desde mi corazón las gotas de lluvia detuvieron el amanecer con un sol en rocío para que haya salida del sol siempre que nos encontremos hasta entonces perdóname madre por las lágrimas que he hecho derramar de tus ojos todos los días en el crepúsculo saludo el infinito de las montañas y la tierra en tu añoranza pero esto de nada sirve a un alma herida pues perdóname madre perdóname que por huir por el mundo te he olvidado (10 de marzo de 2015, Bistrita Bargaului)
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate