|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Mama casă Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 3286
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2005-09-24 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Cuando me hundo en mis miserias y el dolor que pesa en mi mochila se hace carne…
Cuando la vida parece que se me escapa y se me pierde como grano de arena en el desierto… Cuando me siento triste, abatida, deseperada casi tocando la locura… Amigos Míos, ustedes siempre están allí. Cuando las lágrimas navegan mis mejillas y se pierden en el horizonte de mi alma… Cuando el sol parece no querer salir en mis días… Cuando la luna desaparece de mi cielo nocturno y permanezco a oscuras… Amigos Míos, ustedes siempre están allí. Cuando me siento más pequeña que una hormiga Cuando lloro, cuando río, cuando me rebelo contra Dios y contra el mundo Cuando siento que no puedo, cuando siento que me invade el miedo… Amigos Míos, ustedes siempre están allí. No tengo nada para darles, y quizás si algo tuviera es posible que no fuera suficiente pero les quiero y les necesito y les agradezco que siempre, siempre estén allí.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate