|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Recrutare continuă Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 1621
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2008-09-29 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Tu rostro me recuerda un poco a Nefertiti
tù eres màs criolla idèntica a mi esperanza sutil sonrisa de ojos semialmendrados desvanecen mis penas estelares pero mi corazòn es un romàntico cobarde. No apoya mis resoluciones intempestivas tiene miedo de volver a sufrir como ayer se me escabulle tìmido dejandome solo no sè que hacer, estoy solo sin apoyo y deseo tenerte cerca. Tus tiernas sonrisas me tranquilizan ¿Pero quièn entiende a mi corazòn? sigue incrèdulo desconfiando de todo un miedo terrible lo paraliza me hace dudar, me trae de los cabellos sin piedad trato de convencerlo pintàndole paraìsos y desprecia mis sueños pictòricos tildàndome de insensato. Lo encaro y le grito que busco mi felicidad y se rìe mientras me recuerda añejos golpes que lo hicieron sufrir enseñàndome el còmputo preciso de mis desdichas. No me importa lo que piense mi corazòn herido tu mirada sonrìe rompiendo la noche fiera, me dejo llevar por tus manos tiernas que van suavizando cada fibra del pecho y logran domesticar al intrèpido lobo desconfiado.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate