|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Motanul care zgâria uşa, în sufletul tău Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 2942
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2005-10-03 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
VERTE
Pasan ángeles en patines colorados. Florecen los campos al unísono. El sol ríe repleto de cítricas naranjas. En el cielo hay mil pájaros volando. Los niños hacen una ronda, remontan barriletes o entonan canciones desafinando sin complejos El viento susurra armoniosas melodías. Mi corazón –ese órgano hueco y muscular- revive, se llena de alborozo y late con fuerza como redobles de un tambor. Y mi sangre, se convulsiona circulando a borbotones o como viboreando ya que corre por mis vasos como un caballo encabritado. Yo, estoy en paz. Soy feliz a pesar de ese íntimo desorden visceral. Me doy cuenta que no todo está tan mal – como suponía hace poco rato- Y de golpe Me siento viento, mar azul, montaña escarpada o una especie de Pegaso Mientras a mi alrededor Todo resplandece alquímicamente en tonos dorados. Si. Cuando te veo, todo es perfecto. GP. ©
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate