|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Motanul care zgâria uşa, în sufletul tău Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 2054
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2007-11-09 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
De repente, todo pierde importancia
todo pierde el sentido Fui a comprar algunas cosas, de comer, Compre flores para el alma, aunque llevo el alma florecida y bajo el brazo un paraguas. Llueve al sur del mundo, Llueve en Santiago... Este frio me estremece y me congela el pecho. Es sábado en la tarde y la vida sigue... es tan solo un sábado más. escucho esa canción, que me hace recordarle ‘? quizás, soy yo la que me recuerdo,¡ en esta soledad acompañada de todas mis ausencias. Oh... será tan solo que su letra coincide con lo que siento, en su ,la ,la ....¡¡¡ y me pregunto que hago aquí? Pensándole, queriéndole si tantas veces he sentido lo que siento? Entonces miento. No son sus recuerdos es la prisa de no encontrar al que espero en la antesala de mi cuerpo. al que no conozco y me acompaña sin quererlo. Imagino mis poemas y mis cantos ¡ en su esencia.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate